مىستود « 1 » . ابو جعفر همواره ملازم برادرش امام حسن عسكرى بود و از او جدا نمىشد « 2 » حضرت نيز آموزش و تربيت او را به عهده گرفته از علوم ، معارف و آداب خويش او را بهره‌مند مىساخت . ابو جعفر به سختى بيمار شد و در بستر افتاد سبب بيمارى ايشان معلوم نيست و نمىدانيم آيا عباسيان كينه‌توز و حسود نتوانستند وجود مبارك ايشان را تحمل كنند زيرا همگان ايشان را ارج مىنهادند و بناچار ايشان را مسموم كردند يا آنكه بيمارى و مرگ ايشان طبيعى بود . به هر حال مرض در تن ايشان پيشرفت و جوانى ابو جعفر پژمرده گشت . امام حسن عسكرى - عليه السّلام - همواره ملازم برادر بود و او را تنها نمىگذاشت . حضرت برادر را از جان خود عزيزتر مىداشت و بيمارى او بر ايشان گران بود . حال ابو جعفر بسيار بد شد و در آخرين لحظات به تلاوت آياتى از قرآن مشغول شدند و به تمجيد و تعظيم خدا پرداختند كه روح مطهرشان به سوى خالقش پرواز كرد و مانند ارواح انبيا و اوصيا مورد استقبال ملائكه قرار گرفت . قلب برادر پاره پاره شد زيرا عزيزترين برادر خود را از دست داده بود . كسى كه او را از زندگى ارزشمندتر مىدانست . رنج و غم ، ايشان را احاطه كرده با گريه و مويه خارج شدند و گريبان چاك كردند . اين صحنهء رقت‌بار همگان را در سكوتى اندوهبار فرو برد و خاموشى همه را فرا گرفت و كم‌كم گريه و نالهء همگان برخاست . تمامى مردم با امام همدرد بودند و بشدت مىگريستند . قلبها مالامال از اندوه بود . آرامگاه سيّد محمّد امام هادى - عليه السّلام - فرزندش ابو جعفر را غسل داد و كفن نمود و بر او

--> ( 1 ) - المجدى في النسب ( نسخهء خطى ) . ( 2 ) - المجدى .